The Addams Family (1991) ตระกูลนี้ผียังหลบ

ข้อมูลที่ช่วยให้ดูสนุกขึ้น
เมื่อคุณลุงเฟสเตอร์กลับมา เขานำทั้งความหมายในอดีตและท่าทีที่ทำให้คนรอบตัวสับสน ความสัมพันธ์ในบ้านอาดัมส์กลับมาดึงดูดสายตาอีกครั้ง ทั้งที่พวกเขายังคงยึดมั่นในกฎของตัวเองอย่างไม่แคร์โลกภายนอก

ขณะเดียวกัน อารมณ์ขันแบบเสียดสีและบรรยากาศแฟนตาซีก็พาเรื่องให้ไหลไปแบบหน้าตายไม่ยอมแพ้ ทุกฉากชวนให้เดาไปถึงความผิดปกติที่ซ่อนอยู่ ทำให้การรับมือกับการเปลี่ยนแปลงครั้งนี้กลายเป็นเกมของอารมณ์ ทั้งความขำและความกดดันที่ปะปนกันอย่างพอดี

ความโดดเด่นที่ช่วยพยุงเรื่อง
จุดเด่นอยู่ที่การผสาน “ความเยือกเย็นสุดสยอง” กับ “คอมเมดี้หน้าตาย” ได้อย่างลงตัว ตัวละครยังคงเสน่ห์เฉพาะตัว การเดินเรื่องกระชับจังหวะกวนประสาท และงานภาพ/ดีไซน์ของครอบครัวอาดัมส์ที่มองแล้วจำได้ทันที ดนตรีและอารมณ์ขันทำหน้าที่เหมือนตัวเร่งให้ความเพี้ยนยิ่งสนุกโดยไม่กลายเป็นเรื่องงงเกินไป

ภาพรวมหลังรับชม
ถ้าชอบหนังที่ทำให้ “ความน่าขนลุก” กลายเป็นเรื่องขำๆ แบบไม่ลดทอนความเป็นเอกลักษณ์ เรื่องนี้ตอบโจทย์มาก เพราะการเล่าเรื่องคล่อง ภาษาตลกจัดจ้าน และตัวละครมีเสน่ห์เฉพาะทางจนพาให้ดูเพลินแม้สถานการณ์จะดูประหลาดแค่ไหน

จุดที่ควรสังเกตคืออารมณ์ขันและความแฟนตาซีเดินด้วยจังหวะของตัวเอง หากคุณคาดหวังความสมจริงหรือดราม่าหนักๆ อาจไม่ใช่แนวที่ตรงที่สุด แต่สำหรับคนที่อยากได้ความสนุกแบบหน้าตายๆ และแฟนตาซีจัดเต็ม ถือว่าคุ้มมาก