Inherent Vice (2014) ยอดสืบจิตไม่เสื่อม

สิ่งที่ควรรู้ก่อนดู
ด็อกถูกดึงเข้าสู่จิ๊กซอว์หลายชิ้น ทั้งความสัมพันธ์ส่วนตัวของผู้คน แผนการใช้หมอและคลินิกเป็นเครื่องมือ และการพบเจอคนที่เคลื่อนไหวเหมือนรู้มากกว่าที่พูด ช่วงเวลาที่ทุกอย่างกำลังจะชัดขึ้นกลับพลิกด้วยเหตุรุนแรงที่ทำให้เขาหลุดจากเส้นทางที่วางไว้

เมื่อการสืบขยายสู่เครือข่ายอันกว้างไกล ด็อกยังต้องรับมือกับคำให้การที่ขัดกัน ตัวช่วยที่มีวาระของตนเอง และสัญญาณลวงที่เหมือนตั้งใจให้เขาหันไปอีกทาง ระหว่างนั้นเขาค่อย ๆ สางภาพของ “ฟันผุ” ที่ค้ำให้โครงสร้างใหญ่ในเมืองเดินต่อไป แต่ใครกันแน่ที่เป็นคนเริ่มต้น และใครกันที่กำลังเล่นอยู่บนกระดานเดียวกัน

เสน่ห์ของเรื่องนี้
เสน่ห์ของเรื่องอยู่ที่ความมืดหม่นปนตลกร้าย และการเล่าแบบไหลลื่นเหมือนเดินผ่านความสับสนในหัว บทสนทนามีทั้งเสียดสีและคมคาย ขณะเดียวกันบรรยากาศอาชญากรรมถูกปั้นให้เหมือนฝุ่นควันติดตัว ทั้งการไล่ลับเบาะแส การสลับมุมมอง และจังหวะที่ทำให้คนดูค่อย ๆ คิดตามอย่างไม่รู้ตัวว่า “ความจริง” อาจไม่เคยอยู่ตรงหน้า

งานภาพและโทนสีช่วยขับความอึดอัดแบบยุคสมัยนั้นให้เด่น ข้อมูลดูเหมือนกระจัดกระจาย แต่ทุกครั้งที่คำใบ้กลับมาซ้อนกัน จะทำให้ภาพรวมคดีเริ่มมีน้ำหนักขึ้นเองตามธรรมชาติ

มุมมองต่อภาพรวมของเรื่อง
โดยรวมแล้ว Inherent Vice เป็นหนังที่เหมาะกับคนชอบคดีที่บิดเบี้ยวและบรรยากาศที่พาคนดูตามจังหวะของความสับสนมากกว่าการเฉลยเป็นเส้นตรง จุดเด่นคือความจัดจ้านของโทนตลกร้าย การเล่าแบบไหล และความสามารถในการทำให้เรื่องดูยั่วยวนทั้งที่ยังคลุมเครืออยู่

ข้อสังเกตคือความเร็วและการรับข้อมูลอาจต้องใช้สมาธิพอสมควร ใครคาดหวังโครงเรื่องตรงไปตรงมาแบบคดีปิดจบอาจรู้สึกว่าบางช่วง “ปล่อยให้ลอย” แต่สำหรับคนที่อินกับบรรยากาศและมุมมอง หนังจะให้รสชาติที่ติดค้าง